عمل جراحی کاشت ایمپلنت دندان

جایگذاری ایمپلنت دندان طی عمل جراحی انجام میشود. عمل جراحی کاملا بدون درد است و یک یا دو ساعت ممکن است طول بکشد. این بستگی به تعداد ایمپلنتهایی که قرار است جایگذاری شوند، دارد. عمل جراحی کاشت ایمپلنت دندان غالبا تحت بی حسی موضعی انجام میشود اما در مواردی هم بیهوشی عمومی ممکن است استفاده شود.

 

زمان کاشت دندان پس از کشیدن دندان

سه رویکرد مختلف برای جایگذاری ایمپلنت پس از کشیدن دندان، وجود دارد:
1- جایگذاری فوری ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان- این روش که در آن استخوان فک محافظت میشود و طول مدت درمان کاهش م ییابد، طرفداران زیادی دارد و خواهان آن رو به افزایشند چون برای بیمار راحت تر است. از نظر زیبایی نیز بهتر است چون جوش خوردن بافت نرم هدایت میشود. از طرف دیگر یا این روش کاشت ایمپلنت ممکن است احتمال عدم موفقیت درمان کمی بیشتر شود. با این حال تحقیقات کافی بلند مدت در این زمینه انجام نشده است تا نتیجه قطعی بتوان از آن گرفت.

2- جایگذاری ایمپلنت مدتی پس از کشیدن دندان- در این روش دو هفته تا سه ماه پس از کشیدن دندان به بافتها زمان داده میشود تا التیام پیدا کنند. این روش به نوعی پیوند استخوان نیاز دارد تا قاعده استخوانی برای کاشت ایمپلنت تقویت شود.

3- کاشت ایمپلنت پس از چند ماه- در این روش جراحی سه یا چندین ماه پس از کشیدن دندان انجام میشود. این روش محتاطانه ترین رویکرد کاشت ایمپلنت دندان است. در این چند ماه بدن استخوان جدید در حفره دندان میسازد و استخوان تقویت میشود.

 

عمل جراحی کاشت ایمپلنت دندان

– کنار زدن بافت نرم
در اولین مرحله جراحی، لثه برش میخورد تا استخوان زیر آن نمایان شود. برش روی ستیغ استخوان صورت میگیرد. لبه های بافت که زبانه ای را تشکیل میدهند (فلپ) کنار زده میشود. در عمل جراحی بدون فلپ، به جای این که لثه برش بخورد و زبانه بافت کنار زده شود، سوراخ کوچکی در آن (متناسب با قطر ایمپلنت) ایجاد و برداشته میشود.

– دریل کردن استخوان
در این مرحله، با مته تیتانیومی مخصوصی استخوان فک دریل میشود. در حین این کار اسپری آب یا آب نمک مرتبا پاشیده میشود تا دمای استخوان بالا نرود چرا که بالا رفتن دما در بافتها میتواند منجر به صدمه دیدن آنها و مرگ سلولها شود.

برای این که دندانپزشک مطمئن شود ایمپلنت را در راستای درستی جایگذاری میکند، از استنت راهنما استفاده میکند. سوراخ پایلوت با دریل دندانپزشکی با سرعت تنظیم شده، ایجاد میشود تا از سوزاندن یا فشار بیش از حد بر استخوان جلوگیری شود. سوراخ پایلوت به ترتیب با مته های پهن تر بزرگتر میشود. معمولا بین سه تا پنج مته متوالی استفاده میشود (تعداد دقیق بستگی به طول و پهنای ایمپلنت دارد). آخرین مته که دریل میکند، سوراخ را به ابعاد ایمپلنت در می آورد. سوراخ در هر مرحله با پین مدرج مخصوصی، اندازه گیری میشود تا از عمق و راستای آن اطمینان حاصل شود.

– جایگذاری ایمپلنت
حالا که سوراخ کاملا آماده شده، ایمپلنت در آن پیچ میشود. این کار با آچار مخصوصی با گشتاور دقیق انجام میشود تا فشار زیادی به استخوان وارد نشود. اگر استخوان بیش از حد فشار یا گرما ببیند، دچار نکروز میشود و درمان ایمپلنت به شکست می انجامد.

– بستن سوراخ ایمپلنت و هدایت جوش خوردن لثه
پس از جایگذاری کردن ایمپلنت، پیچ درپوش روی سوراخ ایمپلنت بسته میشود. دو حالت وجود دارد:

1- هیلینگ اباتمنت: هیلینگ اباتمنت از مخاط عبور کرده و از لثه بیرون میزند و بافتهای اطراف آن، دور آن بخیه زده میشوند تا به همین شکل جوش بخورند.
2- پیچ درپوش: پیچ درپوش در سوراخ ایمپلنت قرار گرفته و پیچ میشود و در زیر لثه می ماند. لثه روی آن کشیده شده و بخیه میشود. بنابراین دیگر هیچ اثری از ایمپلنت دیده نمیشود. بعدا در مرحله دوم که چند ماه انجام میشود، لثه روی ایمپلنت برش زده میشود تا قطعات لازم روی ایمپلنت قرار بگیرند و قالب گیری انجام شود.
این که کدام یک از دو روش بالا انجام شود، بستگی به شرایط و ترجیحات دکتر و بیمار دارد. این دو روش در بازسازی بافت نرم اطراف دندان، تفاوتهایی دارند.

 

ترمیم موقتی

هنگامی که کار جراحی ایمپلنت به پایان رسید، ممکن است ترمیم موقتی روی آن قرار بگیرد تا در این چند ماهی که منتظر جوش خوردن ایمپلنت به استخوان هستید، جای دندان خالی نماند. ترمیم موقتی جای خالی دندان را پر میکند اما قرار نیست از آن برای جویدن استفاده کنید چون نباید فشاری به ایمپلنت در حال جوش خوردن، وارد شود.

منبع: infodentis

تمامی حقوق برای سایت ایمپلنت دندان محفوظ است

ارتباط با دکتر علی سجودی
ارسال با واتس اپ